Sensiz ve sessiz inerim kıyıya,
Kıyılarda hasret, ayaklarım yaya;
Vardıgım kelimeler susuyor yoklugunda,
Kimi mutlu, kimide umutlu yasama,
Sensizlige burünmüş yüregim,
Bulutlara sarmıs gozlerim,
Gecede gizem, karanlık gece,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
