kır göğsümü sızını saklayan en sert yerinden
ruhumuzun bağları kopunca ne kalır geriye
ne kalır anlat bana.
hangi ağıtın boşluğusun
hangi hasrettin uzaklığısın
söylesene
bu kacış boşluğu neden dolanır durur
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta