Sessizliğin telaşını haykırıyordu rüzgar
Gelişini dört gözle bekliyordum.
Sevgimizi haykırmasını istiyordum rüzgarın
Bir daha bırakmaksızın boynuna sarılmak istiyordum.
Ne kadar da özlemiştim seni
Her gece gözlerin aklıma gelince
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta