Sen ey varlığımın yegâne tek sebebi,
Sen, her gecemde bitmeyen bir rüya.
Savrulur sevdan kuru bir yaprak gibi
Her gece dalarken tüm hisler uykuya.
Nerdesin ey gülü bile kıskandıran nazlı gül
Ömrümün tek sahibi olan imtiyazlı gül
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta