Kaç sabahlar oldu seni görmeyeli…
Kaç geceler hissettim seni gözümün önünde…
Karanlık bir tavanda resmini çizdim gözlerimle...
Göz pınarlarım yastığa damlarken bildim, hasretin böylesine zifiri kahpeliğini…
Gelmek istediğimde ayaklarım nedense izin vermiyordu…
Ben ne kadar ileri adım atarsam ayaklarımda o kadar geri gidiyordu…
Geceler gündüz, gündüzlerde gece oluyor…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta