YÜZÜMDE GECENİN KARANLIGI SAKALLARIMDAN ÖZLEM FIŞKIRIYORDU
GÖZLERİMLE HÜZNÜN FOTOGRAFINI ÇİZDİM İÇİMDE İSE AGLAŞAN BİR ÇOCUK
KALIP SESSİZCE DİNLEDİM YANLIGIN UGULTUSUNU
HAFİF BİR TEBESSÜM GÖSTERDİM SONRA KOŞARCASINA UZAKLAŞTIM
ARKAMA DÖNMEYE CESARATİM YOKTU KAL DERCESİNE BİR SES YANKILANDI
KULAKLARIM SAGIR OLACAKTI SANKİ HUZURUN VERDİGİ BİR TATLI RÜZGAR ESTİ
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Sayın İsmail Bey;bende sizin bu şiirinizin içindeki hüznün nedenini anladığımı belirtmek için Ahmet Telli'nin şu mısrasıyla karşılık vermek istiyorum:
Şiirden söz açılınca
Diyor ki bana konuğum
-Başka söze gerek yok
Aşktır onun tarihçesi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta