Sonbaharda ağaçlar yapraklarına hasret kalacak. Bir başka baharı bekleyecek kavuşmak için. Dallar ise sessizce ayrılacaklar! ! Kim bilir bir fırtınaya tutulup kilometrelerce savrulup yok olacaklar. Belki kara kışın altında kalıp bir umut türküsü yakacaklar. Ne dal yaprağından ayrılmayı ister nede yaprak dalından kopmak ister. Ama bir gerçek varki yaprakla dal bir ömür boyu hasret yaşayacak bir birine! ! !
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta