Acıdır artık konusacak birşeyin kalmaması. söylenecek çok şey varken
konuşulacak bir şeyin kalmaması yıkımdır aslında. Söylenenlerin
anlaşılmaması lafın adressiz kalması acıdır. Her şeyi konuşabilecek
durumdayken insan dilinin istemli tutulması durduk yerde günaha sokmak
gibidir kendini. Nasır tutmuş bir dille hayatını sürdürmeye çalışmak
yabancılaşmaktır kendine. Söylediklerine bazen kendin bile inanamasan eğer
susarsın. Ve susarken konuşursun aslında. Ama kendinle konuşursun sanki.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta