Hasret hikayesi Şiiri - Dağlar Özügüç

Işıklar ince ışıklar oldukça da parlak
Tutamıyorum onları
Kayıyorlar parmaklarımın arasından
Gece karanlık ve korkutucu
Yok edecek sanıyorum hatıraları
Kurtulamadık gitti şu kurt belasından
Gelmesen de bil ki bu âşık dönmez sözünden
Zira hakiki sevda,
Vuslattan ziyade sadakatle yaşar.
Sadakat, dilde değil;yanan yürekte başlar
Ben seni beklerken yıldızları saysaydım
Semaya adını yazardı kalbimin sabrı ve merhameti
Ben eski bir yelkenliyim senin limanında
Dikilecek bir metre yelken bezim kalmadı
Ama ben hırçın denizlere sefere çıkıyorum
Döner miyim dönemez miyim bilmiyorum
Alnıma yazılan en keskin kader
Sensiz geçen her an
Zamana bırakılmış bir hasret hikayesi