Ruhunun uçsuz bucaksız çöllerin de,
Bir serap gibi göründün gönül gözüne..
Sardın bütün benliğini,
İçini yaktı güzel gözlerin ve temiz yüreğin…
Fırtına öncesi sessizliği yaşıyordu ruhu,seni tanımadan önceleri..
Şimdilerde ise fırtınalar da boğuşıyor gönlü,limansız denizlerde..
Ve bir rıhtım arıyor yanaşmak için,sessizce turlarken hasret denizlerinde..
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta