Hasret Denizi Şiiri - Hamit Atay

HASRET DENİZİ
Gözlerimde büyüyen koca bir deniz,
Adını sen koydun, ben hasret dedim.
Kıyısız, sahilsiz dalgalar gibi,
İçimde çırpınır, susar da söylemez.
Ne vakit güneş batsa ufkumda,
Sensizlik yelken açar gecelerime,
Karanlık büyür, yıldızlar ağlar,
Ay bile yetmez bu kimsesizliğe.
Ben seni beklerim, dalgaların sesinde,
Her köpük bir anı taşır kıyıma,
Ne zaman dokunsa kalbime rüzgâr,
Adını fısıldar en derin yanımla.
Hasret denizi, fırtınası dinmez,
Gemiler batar, liman bulunmaz,
Kıyıya vuran her kırık midye,
Bir hatıramız gibi elimde kalmaz.
Geceleri karanlık, gündüzleri sis,
Her dalga vurdukça büyür bu deniz.
Gözlerim yol çizer bulutların izinde,
Bir gün dönersin diye hâlâ bekleriz.
Sevdam kürek, sabrım direk,
Umudum yelken, yüreğim gemi.
Her çırpınışında biraz daha tükenir,
Ama dön diye dua eder deli gibi.
Bilmez misin sevgili,
Denizler bile yorulur beklemekten,
Ben yorulmam, ben susmam,
Sen dönünceye dek bu kıyıda kalırım.
Ve bir gün gelirsin belki,
Dalgalar susar, fırtına diner,
Gözlerinle ışır gecemin karanlığı,
Hasret denizi de huzura erer…
Hamit Atay Part 10