Refah TORLAK / RETOR - 1950
“ HASRET DAĞLARI AŞTI “
Tren yolcu edildi, istasyon tenhalaştı
Ardından bakındıkça, benliğim mahzunlaştı
Anılar hep depreşti, hislerim doldu taştı
Üstüme kasvet çöktü, kederim yoğunlaştı
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta