Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Parlak bir zekan var.Elmasın bile daha parlaması için yontulmaya ihtiyacı var.Sende ışık görüyorum bol bol oku.Saygılar
hasretleri , umutları , hüzünleri , sevinçleri yüklediğimiz yaşam gemisi...
şiire sevgi ve tebriklerimle..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta