Dinler canlar,cananın dilinde çırpınarak akan sözünü.
Hasret ağlarına takıldıkça,göz yaşında yıkar yüzünü.
Düştükçe dağılan her damladan toplar,hayatın özünü.
Islanır sevgiler,dolaşırken gönüllerin serin gölgesinde.
Yaban gülleri bile olsa,baharı bekler dallarda her gül.
Gönül dikenlerine konan acıları,sanma inleyen bülbül.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta