Ne çağa sığmışım, ne çağdan çıkmış,
Zaferler uzakta, yakın yok artık…
İzinden gittiğim, çığırdan çıkmış;
Dost diye saydığım, bakın, yok artık.
Çaresizlik benim kederim, dedim.
Yetiş ey! Deseler ne derim, dedim.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta