Bir giderken üzülmüştüm
Sana.
Alıştım yokluğuna
Hasretler biticiymiş.
Onlara da alıştım.
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Artık sadece ağıtlar yakılan bu diyarlarda,
Sana koskoca bir hasret büyütür yüreğim...
Aşmışım kendimi, aşmışım dünü, bu günü,
Asmışım, bembeyaz bir bulutun sessizliğine kendimi...
Bilesin!
Sen gibi, gökyüzü de gecelerime hançerli!
Ne zamandı unuttum, yüreğimin pusuya düşüşünü,
Yüzümü yıkadığım artık su değil, suskunluğumdu!
Yalnızlık, başlamadan tükenip giderdi, aamansızlığında aşkın...
Ve özlem!
Ne anlaşılmaz kalırdı, aynalarda avuçladığım yüzünde...
Kendimden bi haber, ne sevda türküleri fısıldardım,
Şiirler doldurduğum avuçlarımla uzatırdım ellerimi sana...
Nasıl da özlerdim seni,
Nasıl da ağlamak gelirdi içimden,
Ah bir bilsen...
Yıldızlar çizer dururdum, boş kalmasın diye geceye,
Sonra yağmur olur düşerdin satır satır yüreğime
Bende hüzün olur, ıslanırdım o yağmurunda senin...
İnan...
'Seni Seviyorum' demek bile yetmiyor artık bana,
Yalnızlığı soluyan tüm şiirler gibi
Neden bir ben, hep dününde kalıyorum senin...
Oysa ben...
Bir avuç sonbahar toprağı olup,
Gelişine giyinen mevsimlere hazırlanmak istiyorum...
21.11.2004
alışılıyor be usta yüreğine sağlık ama arada bir sızlayıp yazdırıyor
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta