Hey dostum! buralar yüksek rakımlıdır...
Buralarda yaz başka, kış, bahar başkadır.
Mevsimler düzene uymaz, düzen aynen kıştır!
Bahar geç doğar, yaz gençliğinin tazeliğiyle göçer.
Yaz, kış, bahar fark etmez; hep hüzün doludur,
Buraların engini de, derini de serindir serin!
Sahipsizlik, kimsesizlik, çaresizlik dosttur, rızktır!
Yaşamanın tek kanunu vardır, o da savaşmaktır.
Ama ne hazindir ki düşman, dost bildiği doğadır!
Kazansan da kaybetsen de kış hep kârlıdır,
Mevsimler her zaman ondan alacaklıdır.
-------------------
Çok yorgunum, dinlenmem gerek...
Anlaşıldı; bu, dünyada hayal galiba!
Ne olur gömün beni memleketime
Bu koca şehir yedi bitirdi beni! ...
Mezarım fazla ıssızlara kazılmasın...
Çok yalnızlığı sevmem doğrusu.
Şöyle kasabamı gören bir tepe üstüne
Bakıp seyredeyim kafamı dinleyerek.
Baş ucuma da bir iki akasya dikilsin...
Yazın gölgelendirir yanmam, terlemem
Kışın karları tutar sıkılmam, daralmam
Dallarına dostlarım konar da! yalnız kalmam.
Kayıt Tarihi : 7.11.2007 11:14:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!