Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
hasret karşıda gördüğün tepenin arkasıdır. o sırtı aşidın mı hasret biter. ne yapmak lazım?! azimli olmak, inanarak yürümek...
saygılarımla:
rr.akdora
Hiç sorgusuz sualsiz kapılarımız kendiliğinden açılıverir sevdiğimize...
Kısacık, içten dizeler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta