Tan yeri aydınlandı sevgilim
Ayrılık zamanı geldi rüyalarımdan
Yalnız bırakıp gideceksin yine beni
Lambalar altında kalan sönük gölgemi
Ölüm müdür ancak sonu bu ayrılığın
Nedir bende ki hasretin
Böyle deli aratan seni
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta