Yazılmayan bir şiir gibisin.
İki dudak arasında kelime,
bulutu bırakmak istemeyen damla gibisin
hüzünle, bakıp gözlerime,
düşmek istemeyen gözyaşı gibisin.
Hiç bitmeyen bir kitap,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta