Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
unutulmaz tabiki,, tebriklerle
Hiçbir acı sürmez sonsuza kadar
Aşık olsanda efkâr basacak kadar
Gün gelir unutursun
Dahada iyisini bulursun
Uykuların düzene girer korkma
Mışıl mışıl bebek gibi uyursun.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta