Gecenin bir yarısı kaçıyorsa uykun,
Kulağın bir baykuşun sesine takılıyorsa...
Karanlığın sessizliğinde boğuluyorsan,
Düşer gibi bir uçurumdan uyanıyorsan,
Masum bir yalnızlık senfonisi kaplıyorsa içini...
Camların buğularına kalp resmi çiziyorsan istemsiz,
Sürekli birilerini ona benzetiyorsan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta