Son yaprak düşer kış olmadan sonbaharda.
Gelmeyeni beklerim ben.
Her gün akşamüstü edasıyla bakıp pencerelerimden.
Karanlık hasret çevrelerini seyreylerim usulca…
Güneşimle acılarımı paylaştığım her an bir yel eser, alır götürür beni uzaklarıma…
Sonra bir yağmur bulutu gelir, siler eritir umutsuzluk düşlerimi.
O an sanki;
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta