Yağmur yağar inceden inceye…
Güz bir sonbahar akşamı, dökülür yapraklar.
Ve bir ses gelir uzaklardan naralar şeklinde.
Bülbülün feryadı misali yara açtıkça, açan...
Mevlana’nın Şems Şems deyişi misali hummalı bir bekleyiş…
Mecnunun arayışıdır bu oldukça uzun bir çöl güzergâhı.
Acıttıkça acıtan, yaktıkça yakan bir hasrettir bu.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta