Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
''Ah o çınar ağacı
-yeşili gölgesinden kara-
Ne kara sevdalar karardı altında
-gün batımı gibi- ''
özellikle bu kısmını çok sevdimm....
Güzel mükemmel şiirinizi kutluyor tebrik ediyorum,
Saygılarımla.
(Tam)puan
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta