Hasret zindan ben içinde gece mi gün mü bilinmez
Bu ağulu karanlığa hükmü geçmez zamanın
Gölge gibi nefes gibi zaman boşluğu yarar
Tütün gibi şiir gibi elinde kör bir bıçak
Tenim muhtaç ışığına tenim simsiyah kanar
Bu köhne zindandan beni gozlerin kurtaracak
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta