Davetkâr kininin şânına nasıl da yaraşıyor gurur.
İthamlardan feyz alıp öfkemden hesap soruyorsun.
Dalkavuklarına sırt dayayıp gönül binamı yerle bir ediyorsun.
Çelik ipliklerle örülü o gurur;
Ağır başlı sabrım,her sabah divanına durur.
Sabır ki evrensel bir yas olur küçük dünyamda.
Öfkem bir diriliş çağrısıyla tutuşur.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




çok güzel akıcı bir şiirgurur, öfke, sabır, irade gibi duygular güzel kurgulanmış
tebrikler
Çok beğendim..
Osmanlıca'ya kayan üsluba rağmen, çok beğendim.
'ağır başlı sabrım her sabah divanına durur
.............................................................'
Harika bir şiir,tebrikler !
Başarılarınızın devamı dileğiyle...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta