Davetkâr kininin şânına nasıl da yaraşıyor gurur.
İthamlardan feyz alıp öfkemden hesap soruyorsun.
Dalkavuklarına sırt dayayıp gönül binamı yerle bir ediyorsun.
Çelik ipliklerle örülü o gurur;
Ağır başlı sabrım,her sabah divanına durur.
Sabır ki evrensel bir yas olur küçük dünyamda.
Öfkem bir diriliş çağrısıyla tutuşur.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
