Hasetten-muhanetten kolla kendini,
Soyar-soğana çevirir, ve de yer etini,
Kurtaramazsın kolunu, kaotırma elini.
Allah’tan sonra kendine güven sadece.
Dert-dert üstüne binerse, belin bükülür,
Hayatın darbeleri ile dişin, saçın dökülür,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta