Bu gün bir dost ile hasbihal ettim.
O dostun yarası bendende derin.
Bir baktım şöylece perişan hali
Çile elin değil anladım yarin.
Ben sordum o bir bir anlatıverdi
Anlattı dağ gibi büyümüş derdi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta