Dün gibi gelir bana, tanıştığımız o gün,
şimdi kalbimde hüzün
gözlerimden okunur.
Aşkın baharında değilim,
içindeyim;
biliyorum artık güzün.
Beni kahreder bir tek sözün;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta