Hatırlar mısın Mehmet, sokağın başındaki bekâr evini,
ve evin yanı başındaki sokak lambasını,
ışığı ölgün ve direği paslı? ...
Sanki o da bir gurbet yaşıyordu bizim gibi, uzun ve yaslı.
Ölgün ışığına bakarak az mı hayallere dalardık?
Sonra bir gün,
Mahallenin çocukları kırdı da lambayı,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Sabır ve şükrü sigara dumanına boğdurmuşsun şair bey. Keşke bahsini ettiğiniz o mübarek sabrı sigara gibi içinde 4000 çeşit zehir barındıran bir zıkkımdan uzak durma hususunda gösterseydiniz.
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta