Ben bu hayatta en çok annesi ve babası olmayan bir çocuğun gözünün içine bakmaktan korktum.Bakıpta onda kendimi bulmaktan korktum.
Yine ayrılık geldi başa
Kaldım kalem kağıt ile başbaşa
Kimse bakmaz gözündeki yaşa
Kazırsın adeta ismini dağa taşa
Derindir gönlümdeki yara
Sonsuzluğun içinde doğmuş bir cenin parçasıydı varlığım
İçinde büyüyüp gelişen ruh ve bedenden yaratılmış ağırlığım
Minnetimi Yaradanla sana haykırmaktan oluştu soluk darlığım
Omuzlarım üzerinde tavaf ettirsem seni ödenemez fedakarlığın
Gerçekten seviyorsan karşındakini, ileride ki eşinmiş gibi görmen gerekir,yok eğer değilse; O zaman başkasının mutluluğunu yanında tutmana gerek yok.Hata yaparsın..
Yazarın mayası kalemdeki mürekkebin büyülü kokusu, yüreğin ele giden kısmındaki kan,çayda dem,bir de beyinin ilham moduna girmesiyle oluşan doyumsuzluktur..! Yazma sanatı ''Aman sabahlar olmasın'' sözünün tam anlamını hissettiği yerdir.Belki kalem tükenir, el tükenir ama beyin yazar.Dinlenme saatinde kafa yastığa değmez, aklında olanları yazmaktan.Dünyayı dolaşır coşar yürek kendince yazar.Ama her şeye rağmen yazar..!
Bugün günlerden pazar
Pazar olsa ne yazar
Aynı senaryoyu yazıp çizmediler mi?
Başta "Dünyamı değiştirdin" diyenler
Sonunda "Ayrı dünyaların insanıyız" deyip çekip gitmediler mi?
Aşk en güzel emanet değilmidir Adem ile Havvadan kalan
Aşk tohumlarını insanın kalbine serpmiştir yaradan
Bir yıl değil bin yılda geçse aradan
Rab'dır her şeyden önce ilahi aşkı ile yaratan
Rabbim alnımızı secdeden kaldırma,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!