Eser sevda yelleri başında her zaman,yazları serinletir insanların yüreğini
Kışın üşümüşsün,bekleme kapıda gir içeri dercesine karşılar herkesi,
Hep evdedir O, hiç kaybetmez neşesini,
Sanki gizli bir geçitten geçip masallar alemine farklı bir dünyaya salıverirsin kendini,
Hadi der; Otur çatal çamın dibine seyret alemi şöyle, hayallere dal bir an da olsa unut dertlerini...
Honaz Dağı – 2 (Kayraklı)
Kayrak taşlarını katırlara sarıp,
Gözlerini gördüm, karşımda duran simsiyah inci tanesi
Âhenkli zülfünün altında parıldayan sanki nur hanesi,
O bakışlarda ki manaya kapılmamak mümkünmü birtanesi
Bence aşk bu,platonik işin bahanesi.
Ömrüm yetermi, saçlarını anlatmaya bilmem
Yanına sokulup baktığın zaman,heybeti insanı korkutur
Kıpkızıl döşüyle, her an şaha kalkacak küheylan gibi durur,
Bu kadar mı gamlısın be Honaz Dağı başında karabulutlar savrulur
Denizli’yi arkasına almış,Ege’nin Efesi düşmana siper olur.
Karşısında Kartal Tepesi hırsından parmak uçlarına basıyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!