Hasan Sancak Şiirleri - Şair Hasan Sancak

Kafiyeli konuşun
Bütün zorluğu aşın
Durmadan konuştukça
Yukarı kalkar başın
Okuyun kafiyeli
Yukarı kaldır eli

İyi niyet tecrübe
İstifade gerekir
Başa gelen kötülük
Vücutta bırakır kir
Olmalıyız er kişi
Sevgi annenin işi

Anne baba ve dede
Soruyor yavrum nerde
Gerçekten bizler düştük
Sıkıntıya ve derde
Olmasın hiç olmasın
Vatandaşım solmasın

Öğretmenim sen benim
Canım kadar iyisin
Karşında duran benim
Hep gönlümün beyisin
Öğretmen öğretmenim
Sensin ruh ve bedenim

Ben seni tanımadan- bilmezdim okumayı
Okul ve sınıflarda-kalpleri dokumayı
Bencillik duygusunu-yendim senin sayende
Mutluluğa kavuştu-anne baba ve dede
Öğretmen susmamalı-konuşmalı daima
Onlar seslenmezlerse-vatanda büyür yama

Öğretirken canlara
Asla hiç tükenmeyen
Ödenmez bütün kira
Var mı yok mu denmeyen
Öğretmen tutuşturur
O çağlara koşturur

Belli dönemler vardır-insanın hayatında
Düşe kalka büyüme-sıkıntı suratında
İlk harf hece kelime-anlarlar gerçekleri
Lise ve yüksek okul-değişir dilekleri
Öğretmen yaşayışa-yön veren yiğit kişi
Vatana ve millete-genç yetiştirmek işi

Okumayı yazmayı
Teneffüste gezmeyi
Duyguları sezmeyi
Öğrettin Öğretmenim
Kalemleri tutmayı
Cahilliği atmayı

Oku öğren yazı yaz
Bundan duyun büyük haz
Vatanın sınırında
Durma çalışın biraz
Okumazsa sor niçin
Kaynasın için için

Gözlerimden akan yaş
Ya diş ağrıtır ya baş
Buradan söylüyorum
Canlar yetmiyor maaş
O köylü güzelini
Tutamadım elini