Son aşıklar otobüsü kalkıyor ey ahali
Sevenin, sevildiğiyle gelmiş ayrılık vakti
Yalnızın yok ki ne seveni ne bekleyeni
Saat dokuz olmuş, ne çıkar..
Hayalde kalanlarla vedalaşması zordur.
Sevmeyi sevmek lazım
Kime ve neye olduğu fark etmeden
Cansızı, canlıdan ayrı görmeden,
Ertesi gün, bugünün yerine geçmeden
Hayat bir savaş ve ben mermim biterse süngü takarım,
Ne ümitsizliği arkadaş can bedenden mi çıktı da boynum olsun yere yakın
Bu yolun sonu çıkmaz sokaksa çıkara tünel de kazarım
Ümitsizlik dediğin iki metre mezar altı, öldüm mü ki ben yatayım.
Sonra parça parça düştü içimizden sevdiklerimize dair umutlar.
Geriye, yarısı gidilmiş bir yol kaldı;
Bir de yolun diğer yarısına yetmeyecek ümitler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!