Bu Kaçıncı Geceleri Uyumayışım,
Ölümüne Gözlerimin Anlık Arayışı,
Ölümüne Törelerimizin Yasaklarına Karşı Koyuşum,
Kaçıncı Eve Gitmeyişim
Bomboş Caddelerde,
Ve
almak isterdim seni karanlıklardan
kanlı duvarları tırnaklayarak
karanlığı aralayan küçük pencereden
kucaklamak isterdim seni
tütün gibi sarmak isterdim
sigara yaprağına
uykusuzluğumda yakalıyorsun beni
tam uykusuzluğumda
aralayıp perdeyi giriveriyorsun
kovmaya gücüm kalmamışken
salıyorsun düşlerini kafama
göz kapaklarıma saklanıyorsun
karanlık yaz gecesinde seni bulmak
deniz dalgalarının köpüğünde
rüzgarın döktüğü yapraklar içinde
göçmen kuşların kanadında
seni bulmak
bazen ıssız çöllerde
seni düşünmek de güzeldir
görmesem bile ey yar
özgürlüklerimin içine sığdırabilmek
deli poyrazı dize getirebilmek
yalansız bir dünya inşa etmektir
açlığı bitirmektir
AYLAN ÇOCUK
Oyuncakların vardı
Salıncaklarda takılı kalan gülüşlerin
Yaprak yaprak yolduğun çiçekler vardı
Ardıç kokulu bahçede yaseminler
gecenin on iki – bir sularıydı
bir yanım terli sıcak
bir yanım serin soğuktu
şiddetli kapı sesiydi
bir yandan telaşlı uyanış
bir yandan korkulu meraktı
DÜNYA MI KALDI
İnsanoğlu yine vuruyor insanı
Aşına damlayan masumun kanı
Ateşlere sarılan bu minik canı
Yaşama doyacak dünya mı kaldı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!