Sevmelere hep geç kalıyorsun, farkında mısın?
Dünyanın görkemli ve cıvıl cıvıl olan hayatına neden kapılamıyorsun?
Şimdi aklından bu hayat boş ve sıkıcı diyorsundur:
ama neden....
Bu dünyada yaşamak yaşam değil sanki
Ağlamak, gülmek, sevilmek,sevmek, sevdiğini itiraf edebilmek; kaygılar ve umutlar..
İşte kendinden kopardın
Yalnızlık rüzgârlarını tenimde hissediyorum
Acayip bir kırgınlık ve yalnızlığın sesi koynumda
Bir tarafımı hasretin sardı...
Soğuk rüzgârlara isyan var diğer yanımda
Hani o sözlerindeki asalet
ÇEKİNGE (Timidity)
our hands are always absent minded
glacial heat on our face
longing for a smile
the eyes in a hurry of good
Düş'ün Seyri
Gecenin seyrinde gördüm düşünü
İstila edilmiş bozgun yürek misali
Kaybedeceği bir şey kalmamış gibi sarılıyordun
Düşünün koynuna
Yalnızlık
yalnızdım kendime sığınıyordum
zaman geçtikçe acılar kalıyordu geride
yağmur altında ıslanarak yahut bir deniz kıyısında
yalnızlığımı gidermeye çalışırdım
Uyandım
Kulağımda bir ezgi
Anlamlandıramadığım bir mutluluk var içimde
Bir heyecanla kalktım
Dışarı çıktım
Mutluluğum tatlı dokunuş oldu yüreğimde
Bir haykırış oluverir yüreğin
Apansız kansere yakalanmış gibi..
Yüreğine işlediğin her duygu
Seni ele verir.
Unutamadığın her anı bir sancıdır artık
Vazgeçilmezin vazgeçildiği zamanda.
Bazen duygular sözcüklere sığmaz..
İşte o an insanın felaketi olur adeta.
duygular sözcüklere aktarılmasa bile birbirini bulur
Ve platonik olarak yaşarlar..
Bu hissetmek ve o duyguları yaşamak için sözcükler aracıdır.
Bolunun o büyülü soğuğunda
Benim seni
Senin beni anlamadığın zamanda
Gözlerime bakmadan gittin
Bakışın sonbahar
Kokun solmuş
Gözlerinde bir soğukluk
Geceye dönüyor saatler
Sesine imrendim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!