Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sitemli ve acı gerçekleri taşlayan şiirinizi beğendim. Mektup deyince aklıma şu mektuplu mani geldi;
Mektup yazdım acele
al eline hecele
mektup benim vekilimdir
koy koynuna gecele
NOT: Sizi arkadaşlığa ekledim, siz de beni eklerseniz sevinirim.
Harika ve anlamlı bir şiir, beğeniyle okudum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta