Hecesiz, kâfiyesiz, zaten dünden ölmüştü;
Şiir, düzyazının uyuşmaz sihrine düştü...
Karanlıkta göz kırpmak gibi halleri ile;
Dolanmış laflar sarmalını, herkes bölüştü...
Mânâ ve anafikir; yok olmuş,çürümüştü...
İmge denen saçmalık her yanı bürümüştü...
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta