Anacığım Annem
Varlığımın mimarı
Ne kadar mucize ile inşa etti
Karnında beni büyüttü şekil verdi yaradan
O kadar özledimki,Anlatamam buradan
Meğerse nefes almak,
Senmişsin,Yaa Rab.
Yürüten büyüten öğreten
Bana sevgiyi iyiyi öğreten
Nefretten kinden uzak
Yaşamayı,Nasihat eden.
Çocukken hayal ederdim pamuk prensesin yanında olmayı
Şirin cücelerle dost olmayı el ele tutuşup sevinçle dolmayı
Pembe düşlerde gerçek mutluluklarla iyiliklerle iyi yaşamayı
Oyuncağım kırık boynum bükük gözüm yaşlı anlayanım yok
Büyürken ağbi olacaktım okuyacaktım adam olacaktım
İki yalnız bir arada
Biri bahtım biri aşkım
Aşkımın dünyada yeri yok
Bahtımın sonu belli yeri belli
Sırtımdan Vuran Vurana
Benim Atam.!
Sultan mehmet han.
Ata Toprağı karış karış kan
Kemal almadıki Kostantiniyyeyi
İslam'bolu yunana geri vereyim.
Öyle bir Limandayımki Yol gidecek bir gemi yok.
Fırtınalar kopsada sığınacak bir yuvam yok
Dertlerim büyüdükçe dayanacak derman yok
Yaşıyoruz öylesine hayat yolunun rotası yok
Bu nefis bizde iken haramlar Başucumuzda
Dünya dediğin Aynalı taht
Dayanırmı buna her Baht
Ömür dediğin kısa bir hat
Rabbim bizleri,Merhametinle Tart..
İnsan mezarlığı dünya
Sendeyken bellidir sonum
Faydası yoktur geçen yılların
Allahındır emanettir Ruhum
Bedende yaşlanan
Aradığımı bulamadım dünya saltanatında
Güvenemedim İnsan'a sırrı yalnızlığımda
Tüm mücadelemde ot gibi yolunduğumda
Kurudum Saman gibiyim solan baharımda
Mutluluk serap olmuş istek duyduğumda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!