Binmişim Hayat trenine
Meçhul yolculuğumun hikayesinde
İçin kararır tunellere girdiğinde
Denizi yaylası dağı taşı ayrı Manzara
Seyre dalarsın yol aldıkça
Kimse kimseyi istemiyor artık
İnsanlıkta sınıfta kaldıkmı kaldık
Her yüze gülene inanıp aldandık
Keyfim yok mazaret çok haykırıyorum
Haykırıyorum haykırıyorum
Lafta kaldı İnsanlık
Kötülüğü seviyoruz
Hırsımızın sebebi
Parayı çok seviyoruz.
Lafta hep Allah'çı
Ömrümün dersini hep aldım
İnsan'a güvenemem anladım
Aslan'ken çakal'a harcandım
İnsan olsam insanca yaşamadım
Kaderin çizgisi kula boyun eğmek
Kardeşlik kardeşi katlettikçe olur
savaş.
Filistinde değil tüm dünyada lazım
Barış
Kanla sulanmış kıtaların toprağı karış karış
İnsan gibi öl insanlıktaki ölüme yakış.
Günbe gün eriyorum
Günbe gün yitiyorum
Sevgi diye batıyorum
Şu gönül tuzaklarında
Dost diye bakarken aşkıma
UNUTMADIM..
Akrep ile yaşadığım toprak evimi
Yağmurda damlayan çamur tanelerini
Günde üç öğün çay lor ekmekli
Yemeğimi.
Yamalı pantolonum ve babımın
Bana sormayın hiç benliğimi
Gaflet'e bürünmüş kimliğimi
Ruhum tırmalıyorsa beynimi
Akıbetim tövbenin dilencisi
Yaşantım arzular'a çok istekli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!