sever mehmet teyze oglunu,
gözleri dumanlı bir şey anlatıyor.
sanki sessizlik içinde bir çıglık kopuyor,
kimse duymaz görmez anlamaz harunu,
anlamak aptallık yazmak ise yanlış olur,
harunu yaşamak ise bir onurdur çünkü harun,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta