Buğulu camlara yaslar bedenini körpe yağmurlar
Ölümü bekler
Bir sabah, adımlar cenneti kuşların kanadı
Bir diğer sabah da.
Sıra dağlara benzer kerpiç kokulu evler
Gri bir yalnızlığa meyil eder çocukların gülüşü
Ova derler sonsuz boşluğa
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta