Gün, bir sığınağın çöküşüyle başlar
göğün hır gür ettiği bir uyanıştır bu
penceremden direnişi son kez fısıldadığım
ayaklarıma varlığın kuvvetini bağışlayan
çünkü vakti çoktan unutturan uyanışların
iç çekmenin ve yorgunluğun aksine
kudretli bir dağılmayla sarsılan mürekkebin varlığı terbiye ettiği andır
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta