Harmanda doğurmuş beni,
Anam başak toplar iken.
Nasırlıymış o elleri,
Göbeğimi bağlar iken.
Bir de küçük kardeş geldi,
Zemheri karı yağarken.
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


Toprak gibi hep kokardı,
Anamın çatlamış elleri,
Harman yerinde ağardı,
Ak saçının o telleri.
Samimiyet kokan, harika bir eser olmuş. Tam puanımla kutlar listeme alıyor saygılarımı sunuyorum.
Çok duygulandım şairim. Tebrikler.
Kurgusuyla, anlatım biçemiyle Anadolu insanının yaşamından gerçek bir kesit... Yoksulluk.... yoksulluk... hep yoksulluk... kırsalın ihmal edilişi... insan sömürüsünün en acımasızı ve sonra o insanların kentlere akını... Amaç kanının son damlasına kadar sömürmek... Kutluyorum.... Kutluyorum....
Geçmişe güzel bir yolculuk yaptım sayenizde.Buran buran anadolu kokuyor şiiriniz çok güzel kutlarım Zeki Bey+10 saygılar
Bu şiir ile ilgili 24 tane yorum bulunmakta