Çok şey için boş yere ağlayanlar
Yok, yere ziyan olan gözyaşına muhtaç.
Değer bilinmeyen elden gitmiş
Şimdi boş, boşu boşuna gözyaşına sığınsalar
Geri gelmez yıkıntıların arasında
Sıcak bir el var mı diye bakarlar.
Kırıp dökerken yüreğine öyle bir çöker
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta