Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Kimden : ilhami bulut (Bay, 58)
Kime : İnci Germenliler 1
Tarih : 08.04.2014 10:13 (GMT +2:00)
Konu : Yn: HARİKALAR DİYARI
Selam güzide yürek, en uzun soluklu şiirlerinizden, tam bir resim, siyah-beyaz tarafıyla ve yeni basılan deklanşörle insanı kendinden alan bir duygu kompozisyonu. Tebrik ve teşekkürler.
O kadar güzel gönlünüz var ki İnci hanımcığım. Sanırım size tüm mevsimler bahardır. Değerli şiiriniz bahar sevinci doldurdu tüm hücrelerime.Aslında baharlarda kış yaşayanlar yok mudur çevresindeki onca güzellikten habersiz. Gündüzleri gece olanlar gibi. Kutluyorum bu cıvıl cıvıl, fıkır fıkır şiirinizi.harikaydı. Kutladım içtenlikle ve sevgimle++
beğeniyle okudum güzel şiirinizi, kaleminiz daim olsun
saygılarımla
Kutlarım,yüreğinize sağlık...+10
Zarif mesajınızla gelen bahar şiiriniz inanın içimde tomurcuklar açtırdı. Böyle huzurlu şiirlere ve ortamlara ne kadar ihtiyacımız var. Sanki seyrettim o salkım söğüdü. Kuşları dinledim, çiçekleri kokladım.
İçimizdeki bahar hiç bitmesin sevgili arkadaşım. Gönlünüzde hep mutluluk tomurcukları açsın ki, hep yazın...
Benden de bir bahar şiiri:
BAHAR
Bulutlar arasından doğunca güneş,
Işıktan saçlarını taradı usul usul,
Döktü çatılara, bahçelere…
Mis gibi leylâk kokularını getirdi rüzgâr,
Uzatıp avucunu, serpti dört yana…
Gerindi yemyeşil yapraklar,
Mahmur gözleriyle bakındı çiçekler etrafa.
Cıvıldaşıyordu kuşlar sevinç içinde,
Hepsi sanki bahar sarhoşu…
Perdeleri açtı tazecik kollar,
Açılan pencerelerden usulca içeri süzüldü rüzgâr,
Okşadı öptü dalgalı gümrah saçları…
Muzipçe güldü saksıdaki mor menekşe,
Suçüstü yakalanmış gibiydi çapkın rüzgâr,
Usul usul sindi sessizce yere…
Bir eski şarkı duyuldu bahçelerden,
Hüzünlü, özlem dolu…
Sustu kuşlar,
Sessizce gözlerini kapayıp dinledi çiçekler,
Küçücük yürekleri kederlendi…
Sarstı rüzgâr dalları, şen gülüşüyle,
Öptü çiçekleri tomurcuklarından…
Baharın sevinci sardı tekrar her yeri,
Isıttı güneş,
Aşk cemreleri düştü dört yana,
Dans etti ağaçlarda coşkuyla kuşlar
Döküldü dillerinden şen şarkılar…
Hâlenur Kor
HER GÜNÜNÜZ BAHAR OLSUN…
Hayata bakışın güzelliği.
Gerçekten de güzel bakan güzel görürmüş.
Baharın gelişini kimileri hiç fark etmez. Bir bakarlar ki, her yer yemyeşil. Sonra sıcağa dönüşen günler ve yakıcı güneş. Meyveye selam veren gözler, sarıya bürünen gözler…
Böylece gelip geçer mevsimler…
Yaşamanın farkında bile olmadan…
İş hayatı aşkı düşündürmez.
Karamış yürekler rengi göremez.
Ne çiğdemler, ne papatyalar…
Nerde o eski neşe ve eski fallar?
Kimi yalnızlığının gölgesinde gün görmeden sararıp solar, kimi kalabalıkların yalnızlığında sessizlik şarkılarını söyler.
Gören göler… Güzel bakan gözler hiç öyle olur mu?
Hayatı sever, çiçeği görür, salkım saçak söğüdün saçlarından tutunur, kelebeklerin kanatlarında uçuşur.
Karıncalarla kaynaşır, arılarla oynaşır.
Rüzgârın serinliğine eker, en güzel hayallerini.
Umudun diğer adı yaşanan bahardır.
Güzel gören gönül bahara ayardır.
Sade, içten, etkili, anlamlı, umut dolu, yaşama sevinci veren, hayata bağlayan, sevmeyi ve sevilmeyi yeğleyen güzel dizeler…
Sevgi ve saygılarımla İnci Hanım.
Dostça ve sağlıcakla…
“GERÇEK DOSTLAR BİRLİĞİ”
Yüreğinize sağlık gönlünüzden damla damla akan duygularınızı mısralara döküp okuyanlara duyguları sel misali aktarmışsınız bu güzel duygu yüklü şiirinizi beğeniyle okudum canı gönülden kutlarım .Saygı ve Sevgilerimle.
Büyük beğeni ile okuduğum çok anlamlı harika bir şiir. Yüreğinize sağlık. Saygı ve sevgi selamlarım ile...
Bahar tablo güzelliğiyle okuyucusuyla buluşuyor,buluşturan değerli yüreğe tebrikler,sevgiler...
Her bahar yeniden diriliş,yeniden silkeniştir.Yeniden dalıvermek için yaşamın içine,bir çağrıdır,bir yol açmadır...
Gizemi vardır baharın,öteki dönencelerden ayrık.Büyüsü vardır,etkileyiciliği vardır tanımlanamayan...
İnsan tek'inin belki de en hayran kaldığı sürecin adıdır bahar.Bir yaşam durağıdır aslında.
Değerli GERMENLİLER,bizi aşarak başka şekilde tanımlıyor aslında baharı....Çevremizde şu anda kımıldanmaya yüz tutan görkemin ana kaynağı bu şiir olsa gerek.
Kutluyorum Efendim.
Nice şiirlere,nice baharlara...
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 31 tane yorum bulunmakta