Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bizim gönlümüz de elbette Ebu Bekir -r.a.- ve Ömer el-Faruk gibi muhterem ve de mübarek idareciler istiyor ama, böyle liderler uzaydan gelmez, onları halk kendisi yetiştirir Hüseyin bey. Yani bizler ashab-ı kiram gibi hayırlı bir halk olursak, içimizden icraatından şikayet edeceğimiz siyasiler çıkarmaz, tam tersine her şeyinden razı olacağımız liderler çıkarırız vesselam.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta