Zamanımın tozuymuş meğer beş harf,
hayatımın sonu, hem başlangıcıymış.
Mezarımda bir demet çiçek, kundağımda altın.
Yar, beni sürükleyen gönüller tüccarıymış.
Beş harfmiş meğer amansız hastalığım,
hem şifası, hem illetiymiş yaralarımın.
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta